30-03-11

Lieve poppemie,

Vandaag kreeg ik heb boek van Marthe in de bus,
marthe is het dochtertje van Tine en Dieter die net geen jaartje oud was toe ze is overleden aan leukemie,
haar kaartje staat hier zo dicht bij me, als ik mijn ogen opsla zie ik haar kaartje staan bij al die andere sterretjes

ik wou het boek niet beginnen lezen vandaag , omdat ik morgen werken moet
maar ja ik kon het niet laten en ik ben beginnen lezen, tranen rollen ik kan ze weer niet stoppen, wat is dat toch,
waarom ook na bijna 3 jaar is de pijn soms met moeite te dragen,
ik ben nog niet ver geraakt in het boek , maar k zal het zeker nog lezen

lieve poppemieke, in Gent word een nieuw kinderziekenhuis gebouwd, de afdeling 3K6 word dus verhuisd naar het nieuwe gebouw, ik ben er niet meer geweest sinds het overhandigen van de cheque tvv het kinderkankerfonds,
nu ik weet dat de afdeling verhuisd wil ik er nog eventjes graag naar toe,
niet dat ik sta te springen , want ik weet dat het me hééééél veel verdriet zal doen, maar toch iets in mij wil nog eventjes naar kamer ... kijken, de kamer waar jij je leven liet!

zot word ik ervan als ik de beelden van die dag voor men ogen krijg,
machteloos, moedeloos , ondergaan
het is zoveel moeilijker na weken, maanden, jaren van gemis..

en toch wil ik afscheid nemen van een gebouw, een afdeling die mijn hart deed stilstaan, en die me ook wel hoop en vreugde gaf , zij waren mijn hoop om jou te redden, en ze hebben héél hard hun best gedaan !  het personeel die in mijn hart zit omdat ze alles hebben gedaan voor mijn kleine poppemieke, die ons troosten, luisterden, hielpen,
maar ook was ik boos, boos omdat ze haar niet hebben gered, omdat ze mij niet vertelden dat ons poppemieke het niet zou halen, en omdat ze mij naar huis lieten gaan, zodat ik niet bij haar was de laatste uren van haar leventje

lieve lieve poppemieke, zoals steeds moet ik schrijven , dat ik jou zo onnoemelijk hard mis en nog steeds zielsveel van je hou!!!
liefs je mama
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

emi (920).jpg

22:23 Gepost door kat weedaege | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Lieve mama van Emily-Grace,

het gemis is voor jullie zo zwaar omdragen. met tranen lees ik jouw berichtje. altijd blijven er vragen, verdriet, pijn, en natuurlijk ook boosheid.

weet dat velen aan jullie denken. ik ken jullie enkel virtueel, volg al jaren deze blog, en jullie poppemieke zit in veel hartjes!

misschien kan je, door het kamertje terug te zien, een beetje van de boosheid en het verdriet kwijt. en het zal zeer zeker pijn doen daar terug te komen. maar Emily-grace in jullie hartje zal daarna des te sterker bij jullie zijn.

warme groet en heel veel sterkte
Annick

Gepost door: Annick | 01-04-11

De commentaren zijn gesloten.