27-12-10

dag lieve poppemie

Dag lieve poppemieke,

Kerst is reeds voorbij, gelukkig maar ... al hebben we die dagen goed doorstaan, deze er net voor waren voor mij zoveel moeilijker,
Vandaag valt het boekje raakpunt in mijn bus, nooit wil ik het echt lezen(ik weet dat ik dan triestig word) maar toch wil ik er telkens in kijken,
ik bekijk eerst een pakje kerstkaartjes met warme kerstgroetjes, als laatst het boekje,
als ik enkele woorden van het boekje begin te lezen is het alsof ik mezelf opnieuw bevind op 3K6, en oh wat zou ik dat soms zo graag willen, het zou willen zeggen dat je nog bij ons bent ,

ik lees maar dan héél vluchtig, over zovele vrijwilligers, over de afdeling,over alle medewerkers ,  over mensen die zich inzetten om centjes te doneren aan de afdeling, en dan over de brussen, de broers en zussen van het kindje met die stoute ziekte,
hier thuis zijn er ook brussen, want jou zusje die praat nog elke dag van jou, grote broer die denkt veel aan jou, maar helaas is zus hier niet meer,
dan rollen de tranen over mijn wangen, oh wat mis ik jou !!!!!
ik neem je kleine broertje vast, zijn oogjes lijken zo goed op die van jou poppemieke, ik hou hem vast en geniet van dat kleine lijfje zo dicht bij me, stiekem doet het mij eraan denken dat ik jou nog even kan knuffelen

ik mis je zo ontzettend hard, men zegt dat dat altijd zo zal blijven,
een gedichtje stond er ook in datzelfde boekje raakpunt, net zoals ik het aanvoel

Verdriet

Iedereen ziet me als een meisje
met een grote mond.
maar in mijn hart
zit een groot wond.
er is zoveel bij mij stukgemaakt
zoveel mensen die mijn hart hebben geraakt
ik wil het aan niemand laten merken
ik wil liever alles zelf verwerken
ik zal er zelf voor vechten
voor een beter leven
ik vraag je één ding:
hou mij vast voor heel even!
Zodat ik er weer voor kan gaan
en die pijn in mijn hart kan verslaan ...

Voor altijd zal ik van jou houden , kleine lieve hartedief .... dikke zoen
je mama xxx

13:05 Gepost door kat weedaege | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Hallo Kathleen, Je keek er zo tegen op en toch zijn de dagen goed voorbij gegaan. Je zal je kleine meisje altijd blijven missen maar ook verder kunnen genieten van je andere kindjes. Alvast een goed eindejaar en ik hoor je wel terug in het nieuwe jaar.

Gepost door: Rita | 27-12-10

Hey Kathleen, iedere knuffel voor broertje, is er ook eentje voor Emily-Graceke... Blij te lezen dat jullie de kerstdagen toch redelijk zijn doorgekomen, maar gemis zal er altijd zijn... en inderdaad, kon die immense pijn maar met iets verzacht worden, helaas zou dit maar op één manier kunnen, maar we weten allemaal dat dit niet kan, nooit meer...
Heel erg dank voor het kerstkaartje, wij wensen jullie veel liefde en warmte toe het komende jaar! Een engeltje waakt over jullie en kijkt vanop jullie schouder steeds mee...
dikke knuffel, Tine

Gepost door: tine | 28-12-10

Hallo, ik ken je niet, en ik kan niet zeggen; ik weet hoe je je voelt.
Want dat kan absoluut niet, vermits ik zelf nog geen kindjes heb.
Ik kan me alleen maar voorstellen hoe het zou voelen, en dat voelt als een messteek in mijn hart.
Heel veel sterkte xxxx

Gepost door: Barbara | 28-12-10

Lieve Kathleen,
deze dagen hebben we ook gedacht aan alle gezinnen die niet meer voltallig zijn... wij hebben geluk, wij hebben onze dochter nog. Maar weet dat we ook aan jou nog denken. Hierboven zullen alle sterretjes die we gekend hebben zich zeker amuseren. Emily-Grace zal zeker haar levenslust naar jullie terugsturen. Daar zijn we zeker van. Grtjs, Hugo, Marianne en Eline

Gepost door: Hugo Marianne en Eline | 03-01-11

De commentaren zijn gesloten.