19-12-10

Kerstmis

Lieve poppemieke,

Jullie zorgen wel voor een héél mooi wit sneeuwtapijt hier beneden,
weldra kerstmis, de sfeer die is er al,
is het daarom dat ik mij zo ongeloofelijk triestig voel, dat ik het weer moeilijk heb,
bestaat er dan geen medicijntje, eentje tegen verdriet, ik zou het onmiddelijk nemen,
waarom gaat dat verdriet niet weg, het zou toch zoveel beter zijn mocht ik alleen maar met de glimlach aan jou kunnen terug denken,
maar nee , het doet pijn, zoveel pijn, jou blijvend te moeten missen.
Nachten lig ik weer wakker, weet ik met mijn verdriet geen blijf, dan verlang ik tot het ochtend word, zodat de dag opnieuw begint,

Vrijdag is het kerstavond, er is een kersviering in de kerk hier in het dorp,
jou zusje Catharina doet er samen met de klas een stukje in mee, ze is een engeltje,
een engeltje poppemieke,
"mama" komen jullie kijken naar mij tijdens de mis , vraagt ze me,
natuurlijk poppemieke doen we dat, op dat moment weet ik al dat ik me ongeloofelijk sterk zal moeten houden, ik weet niet hoe ik het zal doen, die kerstliedjes, kerstsfeer, kerstmis,

een briefje kreeg ze mee geschreven door de priester,
kerstmis, een feest van liefde, liefde van moeder en kind , verbondenheid en vrede,
ik hoop , ik hoop echt dat ik een beetje kracht vind, om me goed te voelen,
sterk te voelen , te voelen dat je bij me bent,
het worden moeilijke dagen voor velen hier op aarde, die hier iemand moeten missen,

Jou broertje is ook nog steeds een beetje ziek, het rsv virus en een oorontsteking, oh wat moet ik zo hard aan jou denken als ik hem met zijn lieve blauwe oogjes mij zie aankijken, hij word ongeloofelijk veel geknuffeld, hij doet ook veel dodo en gelukkig word hij met zijn medicamentjes vlug weer beter

noah&zus.jpg

ik blijf aan je denken poppemieke, mijn kleine lieve hartedief
dikke warme kusjes
je mama xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ....

20:07 Gepost door kat weedaege | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Kathleen,

Het is heel goed te versaatn dat je het moeilijk hebt...
Je kind verliezen...
pfff de gedachte alleen al is hartverscheurend.
Je zal inderdaad goede dagen hebben en dan dagen vol verdriet.... verdriet, gemis,...

Weet dat ik aan jullie blijf denken xxx
en aan jullie pracht meid

Ashley en co

Gepost door: wendy | 19-12-10

Lieve Kathleen,

Zoals jij ook schreef.... Zo ontzettend herkenbaar! Niemand kan die pijn wegnemen of van ons overnemen. Dit is waar wij zelf door moeten, voor onze andere kinderen, onze mannen en onszelf! Want dat is wat Emily-Grace*, Rytseke* en al die andere sterretjes zouden willen.
Warme knuffel!

Els

Gepost door: Els, mama van Rytse* | 19-12-10

Lieve Kathleen,

Zoals jij ook schreef.... Zo ontzettend herkenbaar! Niemand kan die pijn wegnemen of van ons overnemen. Dit is waar wij zelf door moeten, voor onze andere kinderen, onze mannen en onszelf! Want dat is wat Emily-Grace*, Rytseke* en al die andere sterretjes zouden willen.
Warme knuffel!

Els

Gepost door: Els, mama van Rytse* | 19-12-10

Lieve Kathleen,
we beseffen dat dit weer heel moeilijke dagen voor jullie zijn. Het enige wat wij kunnen zeggen is : we denken aan jou / jullie. Bij ons gaat alles goed en we beseffen welk een geluk we hebben.... We denken dat Emily-Grace hierboven zich echt amuseerd met alle andere sterretjes. Heel veel dikke zoenen van ons drietjes. H M E

Gepost door: Hugo Marianne en Eline | 20-12-10

Lieve Kathleen,

Ik begrijp je volkomen! De pijn die blijft...de tijd die toch de wonden niet heelt zoals sommige denken.
Het doet pijn in elke vezel van je lichaam. Een knuffel maar, een telefoontje naar hierboven. Ik stuur je een warme dikke knuffel en veel sterkte vrijdag en de komende dagen. Kerst zal nooit hetzelfde meer zijn. Ik denk aan jullie en je kleine meid! xxx

Gepost door: Ann en Seppe* | 20-12-10

Kathleen,

ik ben stil, vind geen woorden. Weet wel dat er veel mensen aan jullie denken en hopen dat jullie de kracht en de moed vinden om telkens door te gaan.

Gepost door: ils | 20-12-10

lieve mama Kathleen,

ik vind geen woorden van troost. velen denken aan jullie, aan dat lief klein engeltje van jullie... moge dat een heel klein beetje troost zijn.

kerst zal nooit meer hetzelfde zijn, zoals niets ooit meer hetzelfde is. laat je verdriet maar komen, ook hier kom je weer bovenop, stapje per stapje, met jullie kleine meid die jullie ongetwijfeld weer een lichtje zal sturen.

je bent een mama uit de duizend, ik ken je niet persoonlijk, maar zo voelt het wel...

heel veel sterkte!
Annick

Gepost door: annick | 21-12-10

De commentaren zijn gesloten.