18-01-09

dag lieve poppemieke

dag mijn schatteke,

mama heeft een mindere dag denk ik
5 maand geleden afscheid moeten nemen,
5 maand lang geen knuffeltje meer van jou, de zorg die wegvalt, jij die nu niet meer bij ons bent, verschrikkelijk moeilijk,
we missen jou enorm!!!!!

kon je nog maar eventjes bij ons zijn,
deze nacht heeft mama niet goed geslapen,
schatteke toch, waarom toch,
alles heeft zijn redenen zegt men soms, maar kan er toch geen bedenken hoor, waarom jij van ons werd weggenomen,

waar ben je nu???
hopelijk ben je hééél gelukkig, dat is wat ik jou toewens, dat is wat iedere mama wil voor haar kindje toch,

jou zusje kwam deze week thuis van school, "mama" zegt ze ik ben een beetje verdrietig voor zusje,

"dat mag hoor " zeg ik haar," mama was vandaag ook een beetje verdrietig voor zusje "

zusje is altijd in ons hartje hé "zegt catharinatje"

ja antwoord ik haar , daar zal ze altijd zijn,

"ik wil naar de hemel " zegt catharinatje "ik wil zusje zien"

blijf maar mooi hier bij ons denk ik diep vanbinnen, aan haar trek ik me op

mijn eerste dochtertje, ook een schatje, mijn steun , mijn levensvreugde

we knuffelen elkaar en denken met heel veel heimwee aan haar zusje.

lieve keppebolleke

het ga je goed hierboven
ik hou zoveel van jou !!!!!!!!!!!!!!

liefs je mama

blog1blog2

foto's genomen op 16/01/2008,  

 

11:08 Gepost door kat weedaege in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

verstomd maar mama toch,wat moeten jullie toch doormaken.dat er een geen reden voor is dat is een feit.maar jullie bolleke was te moe om nog verder te gaan.de pijn blijft en het onnoemelijke gemis.ze straalt op die foto en dat doet ze nu ongetwijfeld nog.geef iedereen een dikke knuffel. liefs greet.

Gepost door: jo.en greet | 18-01-09

Ja, mama. Het doet zo'n pijn van binnen.Maar laat het een troost zijn dat Emily geen pijn meer heeft, dit is voor ons ook maar een schrale troost. Wat gaat de tijd snel zeg.Maar vergeten doen we jullie nooit! Veel sterkte jullie allemaam!
Serge, Jill, Ann en Seppe*
Dikke knufs voor jullie

Gepost door: Ann en Seppe* | 18-01-09

Lieve Katleen

Bedankt om ons te steunen op Dorientjes* site.
Het is ongelofelijk als je julloie schatje ziet op de foto. Z'on mooi goedgezind kindje. Waarom is de vraag dat jullie nog dikwijls gaan stellen. Eén ding, hou je daar aan vast, nu heeft ze geen pijn meer en wordt daar verzorgd door haar kleine lotgenootjes en door haar grote lotgenlote, waaronder Dorien*. Weet dat dit een schamele troost is. Die moeilijke momenten, die slapeloze nachten zijn vrschrikkelijk. Ik kan je geen raad geven alleen maar steunen in jullie verdriet.
Wat een schatje is Emily-Graceke haar zusje. Z'on klein kind en zo aandachtig bezig met haar zusje.
liefs
Ann (mama Dorien*)

Gepost door: Ann(mama Dorien*) | 18-01-09

Emily-Grace
ik leerde je maar hel kort kennen op 3K6
met je leive mama. Samen wat babbels slaan wat eten enz...
Rap lag ik nachten wakker ik lach aan jouw te denken kleine meis.
Kon de wereld zo erg zijn en zo een kleine meid wegrukken ....
Het mocht niet zijn, je mama en ik spraken elkaar nog moed in aan de telefoon een sprankeltje hoop...
Kleine meid we denken steeds aan je, ook Ashley heeft het vaak over je.

Kathleen
Weet dat we er altijd zullen zijn voor jullie één grote familie, inderdaad verdrietig zijn mag dat is ook belangrijk voor Catharina want zij ziet haar zusje ook heel graag.
Zoals iedereen

Ashley en co

Gepost door: wendy | 18-01-09

hallo,
ja die pijn zal er blijven en op de vragen waarom krijg je nooit een antwoord. je zit nou in die diepe put en daar zul je uit moeten klimmen. Maar je zult het hele leven anders blijven. Dat je je beter voelt dat komt wel weer maar dat is de buitenkant en de binnenkant dat blijft zo met die afschuwelijke pijn.
Ik wil je veel sterkte wensen met het gevecht. Ook wij hebben ons zoontje Jorik van 9 nu en hij gaat nou na 2 jaar naar rouwverwerking. Bij hem komt het nou pas. En zo gaat het maar door en ben je altijd verdrietig.
veel liefs Paulowna

Gepost door: paulowna | 19-01-09

Dag Kathleen, Het is en blijft vreselijk. Zo herkenbaar allemaal. En inderdaad, ook na 5 maanden doet het nog zo veel pijn, soms nog meer, het beetje bij beetje echt beseffen dat we ze voor altijd moeten missen. Konden we maar even op bezoek gaan bij onze sterretjes. Ik las onlangs een heel mooi verhaaltje, misschien hebben jullie er ook iets aan:
Er zijn bloemen, mooie maar gewone bloemen, die heel lang bloeien maar die de mensen nauwelijks zien. En er zijn ook heel speciale bloemen, zo mooi dat niemand ze voorbij kan gaan. Maar die mooie bloemen bloeien niet zo lang, want ze geven op heel korte tijd alles waar andere bloemen een heel leven over moeten doen...
Héél véél sterkte,
mama van Martheke*

Gepost door: tine | 19-01-09

Lieve , lieve mama van Emily-Grace Mijn jongste broer is overleden op 1/10/2008 en zijn gemis doet mij al zo een pijn , ik kan me niet voorstellen om 1 van mijn kindjes ooit te moeten afgeven. Ik ben zeker dat mijn broer daarboven heel goed zal zorgen voor jullie kleine meisje !!! Een hele dikke knuffel van Wendy.

Gepost door: Wendy | 20-01-09

Kathleentje,
reeds 5 maanden zonder Emily-grace'ke. En nog elke dag denken we aan haar, nog iedere avond of 's morgens als ik werken ga kijk ik naar die vele sterretjes aan de hemel. Ik ben er zeker van dat Emily-grace'ke daar gelukkig is. Het moeilijkste is natuurlijk voor ons die hier achterblijven, het heeft tijd nodig om te verwerken, veel tijd... laten we terugdenken aan de mooie momenten die we met haar hadden, haar lieve lach, haar guitig neusje, alle liefde die ze ons gaf,...
veel liefs en dikke knuffel voor iedereen
Katrien

Gepost door: Katrien N | 20-01-09

Dag Kathleen,
ook al ken ik je niet persoonlijk, dikwijls kom ik je verhaal lezen, telkens doet het me beseffen hoeveel geluk ik zelf heb. Als ik naar de foto's van Emily-Grace kijk, haar stralende oogjes, kan ik me voorstellen hoeveel pijn het je doet verder te moeten zonder je schat. En wat ik me daarbij kan voorstellen is dan misschien nog maar een duizendste van wat jullie voelen.
Soms denk ik, zo'n sterke vrouw, ik zou dat zelf niet kunnen, maar je moet verder hé, voor je gezin, ook al gaat het niet elke dag even goed.
Ik heb veel bewondering voor jullie !
Veel sterkte!
An Verleye, tante van Stiene

Gepost door: An | 22-01-09

De commentaren zijn gesloten.