30-09-08

schatje

dag men schatteke,

ben je gelukkig hierboven, mis je ons niet te veel ??
waarschijnlijk zijn er heel veel mensen hierboven die voor je zorgen , al zou ik dat véééél liever nog zelf kunnen doen voor jou,

en waarschijnlijk kun je daar heel veel spelen met vriendjes en vriendinnetjes,
maar wat  mis ik jou zo erg,
k doe zo hard men best schatteke, om door te gaan , voor jou , door jou en voor je broer , zusje , papa, je oma'tje en opa,

vandaag ben ik naar men werk gegaan, zoveel collega's terug gezien, ze hebben me allemaal zo gesteund in ons verdriet hé poppemieke,
op 27 oktober zal ik terug aan het werk gaan, hopelijk zal het me lukken hé poppeke,
jij zal me wel terug helpen hé,
k zie je zo ontzettend graag meisje,
jou zusje vraagt heel veel naar je, ze zegt wel iedere dag " zusje moet naar huis komen" en dan zeg ik zoeteke zusje is in ons hartje hé, en altijd is ze bij jou ,
en dan zegt ze " ja , maar ze is niet meer bij ons thuis",
ze heeft je iedere avond voor het slapengaan een dikke zoen en knuffel,
Gisteren liep ze met jou lievelingsbeer rond, ze knuffelde hem bijna plat,
ze mist je net als iedereen, hééél erg.

kon je nog maar bij ons zijn , dan zou alles zoveel leuker zijn,
lieve poppemieke, je lacht hier in ons huisje nog voortdurend naar ons,
ik zie je graag , k wil jou een dikke knuffel sturen
dikke zoen voor jou poppeke,

jou mama

knuffel06hh

19:20 Gepost door kat weedaege in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Bij het lezen van dit postje rollen de tranen over mijn wangen.
Ik wens je sterkte, lieve mama, héél veel sterkte, opdat je dit grote verlies ooit zult te boven komen.
Je kent me niet en je hebt onnoemelijk veel verdriet maar misschien is het een kleine, magere troost dat hier in België iemand aan jullie denkt.
Veel liefs,
Fleur

Gepost door: Fleur | 30-09-08

Lieve Kathleen, elke keer weer lees ik met een krop in m'n keel je verhaaltjes, elke keer weer pink ik een traantje weg. De moed die je verzamelt om dit in woorden op te schrijven vind ik geweldig. Steeds weer denk ik wat zal ik je schrijven. Ik heb geen woorden maar wil je wel laten weten dat ik aan jullie denk en jullie ook nooit zal vergeten.
heel veel groetjes Anja en een knuffel van Thijn

Gepost door: Anja | 30-09-08

dag kathleen
ik denk veel aan jullie
we zitten momenteel in zelfde schuitje en ik weet exact wat jullie voelen. Ik mis mijn ventje ook ongelooflijk en hoop ergens ook diep van binnen wakker te worden uit deze nachtmerrie
Put kracht uit de vele reacties om door te gaan
tot binnenkort

Gepost door: sarah en familie | 30-09-08

Hallo Dag lieve Kathleen, ook ik moet steeds mijn tranen wegpinken bij het lezen van je brief naar je schatteken Emily-Grace. Hetgeen je schrijft komt echt uit het diepste van je hart... je voelt de liefde die je voor haar koesterde zo sterk... het gemis moet enorm zijn; maar het feit dat je alle gevoelens op deze manier van je af kunt schrijven doet je waarschijnlijk ook deugd. Je doet inderdaad erg goed je best om het gewone leven weer het hoofd te bieden. Emily Grace zal best trots zijn op jou... haar allerliefste mamaatje... Je bent een mama uit de duizend.. Kathleentje het ga je goed en de groetjes daar aan Francois, Angelo en Catharina.
Dikke zoenen van Marianne, Eline en Hugo

Gepost door: Hugo | 30-09-08

Hallo Katleen,
Ben blij dat je de stap zet om terug te komen werken. Het zal zeker niet gemakkelijk zijn maar je komt er wel. Er zijn héél veel collegas die je gaan steunen en luisteren als het efkes moeilijk gaat. Zelf denk ik ook nog veel aan jullie poppemieke. Verleden week op reis was het iedere avond een heldere sterrenhemel en ik heb het sterretje van Emily-graceke gezocht en gevonden. Door lang naar dat sterretje te kijken zag ik terug haar gezichtje met dat pijnlijke lachje, zoals ik het voor altijd zal blijven herinneren.
Veel liefs en tot binnenkort.
Rita

Gepost door: Rita | 01-10-08

vergeet-me-nietje Hallo Katleen

Wat mooie woorden lees ik hier bij jou verslagjes. Over jullie schatje praten of er over schrijven, is heel goed voor jullie verwerking. Emily-Grace is en blijft jullie dochtertje. Haar naam mag nog dagelijks genoemd worden, waarom niet, z'on dapper meisje, zo klein en al zoveel meegemaakt.
Hieronder een mooi gedichtje, voor je kapoentje.

Emily - Grace
vergeet-mij-nietjes horen bij jou
zo klein en fijn, zo zoetjes blauw
als de lucht op een zonnige lentedag.
De grote wereld zal het misschien niet weten
dat jij hebt bestaan,
maar wij, wij zullen het nooit vergeten,
van nu af aan
zijn deze bloempjes
voorgoed gevlochten door jouw naam.
En als de lucht weer blauw is
denken we aan jou
en een vogelenlied
zingt'vergeet mij niet'
nee lieve schat
we vergeten je niet.

door Yvonne van Emmerick

groetjes
Ann (mama Dorien*)

Gepost door: Ann(mama Dorien*) | 01-10-08

Goede morgen We denken hier héél veel aan jullie.
Seppe en mama

Gepost door: Seppe en Ann | 02-10-08

Wat moet ik jullie bewonderen,hoe jullie het allemaal voor elkaar krijgen.Kathleentje je bent een pracht van een mens en je zal er zeker in slagen om de draad beetje bij beetje terug op te nemen, ook al zal dat soms zeer moeilijk gaan.De kracht krijg je zeker van je klein lief sterretje hieboven en weet dat ze ook in onze gedachten blijft voortbestaan.Verder wens ik jullie allen heel veel sterkte en liefde,dat jullie de troost ook bij elkaar kunnen vinden.Weet dat we met jullie meeleven,veel liefs en een dikke knuffel aan jullie allen,grtjs

Gepost door: Bronia | 02-10-08

Dag lieve Kathleen en co Ik wou nog eventjes iets neerschrijven voor jullie, ma ik heb het op het moment zelf zo moeilijk! Zeker nu met het nieuws van Seppeke ook! Ik ben er compleet ondersteboven van.
Maar we moeten verder, hoe dan ook... Met zoals je schrijft ons kindje in ons hart!
Ben blij dat je nog af en toe de moed vindt om iets in Emily-Gracekes dagboek te schrijven.
Ik denk dat dat voor ons als mama's en papa's een deel is van ons verwerkingsproces!
Hou je goed hé meid en we zien of horen elkaar nog wel. Veel liefs, Inge

Gepost door: Inge, mama Lotte | 02-10-08

Moed Dag Katleen, wat u telkens neerschrijft heeft een grote betekenis voor mezelf, daar ikzelf in een verwerking zit over het verlies van mijn kleinkind.

Wens u verder nog vele moed, ook aan de papa en kindjes

Suzanne

Gepost door: Suzanne | 02-10-08

hallo ik ben stefanie, de mama van Thomas (lotgenootje 3K6 - neuroblastoom). ik kijk elke dag naar je blog en denk zo vaak aan jullie, net als de familie van Sebbe, Lotte, Rune, Mathias, Alixe, ... en de vele andere lotgenootjes. ook het nieuws van Seppe viel in als een bom. zal iemand of iets ooit die wrede "k" kunnen stoppen!? ik bewonder je dat je ook nu nog het dagboek aanvult, je bent een moedige, liefdevolle, in 1 woord prachtige moeder. neem de schuld zeker niet op jouw schouders. mocht er iets bestaan wat ons kan helpen om onze kinderen te genezen, grijpen we er allemaal naar, eender wat het kost. wat het kostbaarste in ons leven zijn onze kinderen! blijf denken aan de leuke herinneringen en ze blijft voor eeuwig jullie poppemieke. veel sterkte

stefanie

Gepost door: stefanie | 03-10-08

De commentaren zijn gesloten.