21-09-08

dag boontje

hallo mijn lieve meisje,

wat mis ik jou zo ontzettend veel,
vandaag is jou papa jarig,
toen ik vorige week vroeg wat papa graag wou hebben voor zijn verjaardag was zijn antwoord "niets" niets wou hij hebben , hij wou jou terug, (ik ook hoor zoeteke maar dat kan ik niet hé)

en toen heb ik een weekendje geboekt in sunparks de haan, een lastminute, een verassing voor papa en je broer en zusje,
we zijn vrijdag vertrokken en deze avond zijn we terug thuis, we mochten blijven tot maandag ochtend, maar wat misten we jou zo ontzettend, ik heb mijn best gedaan hoor zoeteke, om er te zijn voor papa , broer en zus, maar jou moeten missen hé lieveke, er zijn geen woorden voor, wat uitdrukt de pijn die ik voel jou nooit meer te kunnen knuffelen, het niet meer kunnen zorgen voor jou,
het gemis word enkel groter, mijn kindje, mijn dochtertje wat mis ik jou,

we zijn voor we thuis waren eerst nog eens naar jou plaatsje gekomen zoeteke,
je zusje zegt steeds weer dat je naar huis moet komen lieveke, en als ze mij triestig ziet (dan troost ze mij steeds, ze geeft dan een dikke knuffel en huilt soms zachtje mee) dan is ze ook een beetje triestig om jou zusje .

 (wij waren de drie meisjes hé in huis) weet je nog hoe ik jullie  samen in mijn armen nam, jij op mijn éne arm en je zusje op mijn andere arm en dan droeg ik jullie samen de trap af

toen je jou 6 de chemo kuur had gekregen en je normaal gezien zou worden geopereerd dan zei je papa "als ik jarig ben dan zal emily-grac'ke al een heel kopje haar hebben) , het is allemaal heel anders gelopen hé schatteke,
aan jou ligt het zeker niet meisje , want jij hebt zo erg je best gedaan,
sorry dat ik jou niet kon genezen, ik zou er ook alles voor hebben gedaan,

ik zie je graag mijn klein boontje
heel veel liefs
je mama

22:07 Gepost door kat weedaege in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Lieve Katleen,
Nog steeds tranen in de ogen als ik "Emily's" blogje lees.Wat moet het moeilijk zijn om te kunnen genieten van alles...nu jullie verdriet nog zo groot is. Kon ik haar maar terug toveren, of een wens mogen doen voor jullie. Mama, haar zelf genezen...Zoek de schuld niet bij jezelf. Die duivelse ziekte leidt zijn eigen leventje...spijtig genoeg. Wens je ventje van ons een geukkige verjaardag! Dezelfde dag jarig als ons kids! Toevallig. Bedankt voor jullie gelukwensen aan onze kids!
Nog steeds wens ik jullie alle kracht en moed toe, koester de mooie herinneringen...Veel liefs en nen dikke knuf aan Catharina van onze Sep.
Heel veel liefs van ons, Seppe, Jilleke,Serge en Ann

Gepost door: Seppe en Ann | 21-09-08

lieve katleen
ben blij voor jullie dat je er eens uitgewest bent, weet dat het moeilijk is we hebben voor het zelfde gestaan
k' nogmaals vind heel veel steun aan elkaar
groetjes

Gepost door: d & f | 22-09-08

- Heb al een paar keer jullie blog gelezen. Elke keer ben ik weer in tranen. Wat een groot verlies. Emily-Grace een prachtig kind.....ik snap er gewoon niets van. Als het mij al zoveel pijn doet hoe moeten jullie je dan voelen? Ik ben niet gelovig opgevoed maar er is meer tussen hemel en aarde...jullie komen haar ooit weer tegen.
Heeeeeeel veel liefs uit Den Haag, Moniek en Pepper.

Gepost door: moniek en pepper | 22-09-08

troosten Hey mama van Emil-Grace

Wat een mooie brief aan je lief dochtertje. Het leven is moeilijk, zeker als je zo iets meemaakt. Eerst het lijden, dan het heengaan. Het gemis is inderdaad heel groot, toen ze ziek was, had je handen tekort, nu heb je tijd over. Tijd om na te denken. Doe niets overhaast, er zijn hele mooie herinneringen van jullie schatje, die een beetje het verdriet verzachten. Ik moet je geen valse hoop geven. Verliezen van een kind, is het ergste wat een ouder overkomt. Blijf heel veel over haar spreken, af en toe op haar blogje; Zo blijft Emily-Grace voor iedereen bestaan.
Veel kan ik niet helpen, maar je mag mij altijd contacteren.
Gelukkige verjaardag voor de papa van jullie lieveling.
sterkte
Ann(mama Dorien*)

Gepost door: Ann (mama Dorien*) | 22-09-08

Nog elke dag denk aan de kleine Emily-Grace,haar foto staat hier op de kast. Wanneer ik haar guitige gezichteje zie op de foto dan begrijp ik heel goed dat je haar zou willen vastnemen enknuffelen. Al heeft een mens nog zoveel tegenslagen, niets is erger dan een kind verliezen.Jullie schatje kon er niets aandoen zoals je zegt, maar jij zeker ook niet, je bent een fantastische mama en papa die alles gedaan hebben wat je kon. Ik vind het goed dat je eens weg bent geweest met je gezinnetje dit heb je eens nodig. Je hebt Emily-Grace'ke in jullie hart gesloten maar sljit jullie verdriet niet op, kom er mee naar buiten en praat erover als je er behoefte toe hebt. Veelmensen durven er zelf niet eerst over beginnen maar je zult zien dat velen een luisterend oor hebben.
Verder veel sterkte.

Annie

Gepost door: annie | 22-09-08

Lieve mama en papa
Het gemis zal inderdaad enorm zijn.
Maar neem aub de schuld niet op u...
Jij kon haar inderdaad niet genezen, jammer genoeg kon niemand dit...
We denken iedere dag aan jullie en aan jullie meid. Daarjuist keek Ashley naar buiten en vroeg waar de sterretjes waren, want ze zag geen. Wat moet je dan zeggen... Maar Ashley kwam rap op een idee. Emily-Grace slaapt e mama want ze is te moe van te spelen...

Ashley en co

Gepost door: wendy | 22-09-08

Beste Kathleen en familie Ook wij blijven elke dag Emily-Grace haar site volgen. Steeds weer met tranen in onze ogen...
Ze raakt niet uit onze gedachten.
Het zal jullie zeker deugd gedaan hebben om er eens tussenuit te zijn.
We kunnen zeker begrijpen dat jullie leven niet meer hetzelfde zal zijn.
Toch weten we dat ze van hierboven jullie de moed en steun geeft om verder te gaan. Papa, proficiat met je verjaardag !
Emily-Grace heeft vast en zeker voor het mooie weer gezorgd afgelopen weekend.
Heel veel zoentjes van ons gedrietjes uit Wetteren
Hugo, Marianne en Eline

Gepost door: Hugo | 22-09-08

Elke keer als ik dit blogje lees valt het ons op hoe veel jij van haar hield en hoe hard jullie haar missen. Het moet verschrikkelijk moeilijk zijn voor jullie om op dit moment te genieten. Hopelijk verdwijnt de pijn een heel klein beetje op den duur en maakt ze plaats voor de mooie herinneringen die jullie aan haar hebben.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 23-09-08

Dag Katleen,
uzelf zal me waarschijnlijk niet meer kennen maar uw mama en oma kennen me zeer goed.
Ik heb uw verhaal over uw dochtertje gelezen en durfde eerst niet te reageren. Ik vindt het zeer moedig omdat u uw verhaal en emoties neerschrijft. Ik hoop dat uw gezin de kracht en de moed heeft om verder te gaan in uw leven ook al is het zeer moeilijk in deze tijd van verdriet en verscheurdheid van gevoelens.
Zeer veel sterkte en moed aan iedereen in uw gezin.

Gepost door: Defoor Marleen | 23-09-08

Jah..... Katleen heb uw berichtje hier gelezen,wel wat moeten overdoen, is moeilijk, ik zie junder gezinnetje samen , juist lijk bij mijn dochet, het verwerken zitten u op dezelfde golflengtes, kan me goed voorstellen , troosten is moeilijk hé, maar dat veranderd niks hé, is zo mijn dochter zegt altijd ons leven is niks, ik versta u heel goed is mooi gebaar dat u deed voor de verjaardag van Francois, né nergens voelen u zich goed hé, dat ondervind ik bij mijn dochter.
Ik wens u toch vele moed toe ook voor Francois en de kindjes.

Ik print alles af voor Broeder Marcel zo kan hij alles volgen van jullie beiden, die zag graag Emelyken slukes dada

Suzanne

Gepost door: Suzanne | 23-09-08

Martijn's Dagboek Beste ouders van Emily,

Wat vreselijk! Onlangs zag ik jullie oproep op de site van het vokk om in contact te treden met lotgenoten. Ik heb toen gereageerd, maar wist niet dat jullie Emily onlangs is overleden.
Wat een onrecht en ondraaglijk verlies moet dat voor jullie zijn. Om zo'n lief, klein kwetsbaar meisje los te moeten laten......
Toen onze Martijn zo erg ziek was,konden we niet geloven dat we dat aan zouden kunnen. Het is ons bespaard gebleven, maar zoveel kinderen die we kennen haalden het niet. We denken dat we jullie bodemloos verdriet begrijpen.....

Veel liefs en kracht, Edda en rob

Gepost door: rob smit | 22-10-08

De commentaren zijn gesloten.