29-08-08

 

Wat zou ik zo graag beginnen, met piep, of halloo , iets typisch voor ons kleine meisje, maar ik laat de titel liever leeg,
er is geen lieve piep meer of leuke hallo,
ons hartje is gebroken, overal waar we heengaan missen we haar ontzettend ons kleine lieve hartediefje,
fotookes komen er niet meer bij, foto's van het afscheid zijn de laatste,
dat besef doet zo een pijn,

Soms zou ik zo graag in de auto stappen en richting uz gent rijden, maar dan besef ik al vlug dat ik haar daar niet zal vinden,
ik probeer mijn dagen goed door te komen, probeer niet te huilen als mijn dochtertje van 3 het ziet, maar soms heb ik het zo ontzettend moeilijk,

mijn kleine meisje niet meer in men armen kunnen houden, wat is dat een ongeloofelijk gemis,
zij was het die me de kracht gaf om door te gaan, om te blijven doorgaan, maar nu zij er niet meer is is dat zo moeilijk,
ik weet het wel ik moet me vasthouden aan broer en zus en papa, maar soms zit dat verdriet zo echt vanbinnen, en niemand die dat van me wegnemen kan,

velen proberen mij (ons) te helpen zodat het verdriet wat draagelijker word, dank u wel daarvoor,
alhoewel we wisten dat ons kleine meisje een hele erge ziekte had, toch hadden we goede hoop dat alles goed zou komen, maar dat ze zo vlug van ons heen zou gaan hadden we nooit gedacht,

zo klein, maar toch zo sterk
zo jong, maar toch zo wijs
zo ziek, maar toch zo blij
ons zonnetje in huis, emily-grace'ke dat was jij

nu voelen wij geen zonnetje meer,
alleen nog pijn en kou
oh lieve knappe emily-grace
Wat een leegte zonder jou

slaap zacht , men kleine prinsesje , ik mis jou ontzettend
liefs van je mama en zoentje op je kleine neusje

20:55 Gepost door kat weedaege in Algemeen | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

Commentaren

Heb dat hier juste gelezen , kweet niemand kan troosten, ik zie U in mijn dochter haar kindje is 6 jaar geleden overleden, haar verdriet blift, heeft ook in het UZ Gent 15 maand intensieve gedaan, ik leef met junder beiden mee, dat is niet te vertroosten met woorden.
Veel sterkte klampt u vast aan de andere kindjes en Francois,

Suzanne

Gepost door: suzanne | 29-08-08

Ach lieve mama, wel 100 keer per dag denk aan jou en aan jullie meisje... Ik weet niet hoe het voelt een kindje te verliezen, maar ik weet wel hoe diep de liefde voor onze oogappeltjes kan gaan... Zo vaak huil ik met je mee...
Sterkte mama'tje.

PS: Emily-Grace'ke staat op elke foto met een lach, dankzij jullie, jullie hebben haar zo gelukkig gemaakt.

Warme knuffel

Mama van Seppe, Lander en Flore
(tanta van Kobe, Febe en Briek)

Gepost door: Reinhilde | 29-08-08

ons sterretje Beste Kathleen en familie,
elke dag denken we aan jullie.
Het is het ergste wat je kan overkomen.
Uit gesprekken die wij hadden met andere papa's en mama's blijkt dat je schatje hierboven je de kracht en energie zal geven om verder te gaan. Een ster straalt ongelofelijke kracht uit.
Ergens zal ze nooit weggaan bij jou. Ook niet bij ons.
Graag zouden we met jullie contact blijven houden, ook buiten deze blog.
veel sterkte
Hugo, Marianne en Eline (ex 3K6)

Gepost door: Hugo | 29-08-08

Een kindje verliezen is het ergste wat een ouder kan overkomen ongeacht de leeftijd van het kind.
Maandag start de school voor velen jong en oud is dit een blij weerzien maar voor jullie des te pijnlijker.
Andere kindjes blij zien opgroeien en jullie uw klein schatteke niet,was er maar iets waarmee we je pijn konden verlichten.

familie Stiene Verleye 3 K 6.

Gepost door: mieke | 30-08-08

Hier denken we ook iedere dag aan jullie en aan Emily-Grace. Het gemis zal inderdaad enorm zijn. Zoals je zegt je probeert je sterk te houden voor Catharina.... Verwerk samen jullie verdriet. Samen stap voor stap
We zullen er altijd voor jullie zijn

♥Ashley en co♥

Gepost door: wendy | 30-08-08

lieve mensen,
het verdriet blijft en ook de pijn in je hart blijft. het zal nooit meer het zelfde zijn. de glans is eraf. ook bijons na 2 jaar is dat nog zo.
het gemis is enorm en het idee dat je haar nooit meer vast kunt houden en knuffelen. maar ook ik denk vaak aan die ene ster.
je word wel sterkerder maar de pijn en de leegte blijft. heel veel sterkte deze tijd.
paulowna

Gepost door: paulowna | 30-08-08

Lieve Kathleen....
We denken ook iedere dag aan jullie en je kleine poppemieke.....Wat een verschrikkelijk gemis moet dat toch voor jullie zijn. Veel verdriet en pijn. Het ergste wat een mama kan overkomen.Emily zal je de kracht geven om door te gaan......
Veel sterkte en kracht.
Seppe (ex 3K6)en familie

Gepost door: Seppe en Ann | 30-08-08

... Hoi Kathleen en familie,

ook wij denken nog elke dag aan jullie dochtertje. Telkens we Jonas z'n blog openen, kunnen we het niet nalaten toch effe op haar blog te komen piepen. Zou er iets nieuws op staan? Zou het echt geen boze droom geweest zijn?
Als bij ieder van ons het gemis al zo groot is, wat moet het dan bij jullie zijn?
Probeer toch de kracht te vinden om te blijven doorgaan. Jullie kleine prinsesje zou het zo gewild hebben.
Als wij iets voor jullie kunnen betekenen, laat dan maar een seintje hé.
Weet dat we er voor jullie willen zijn.

Groetjes,

Jonas (3K6), Sien, Wannes Nancy & Peter

Gepost door: Jonas & co | 30-08-08

Kathleen, Francois en familie,
Iedere dag denken we aan jullie en aan de kleine emily-grace die is heengegaan.
Wat moeten jullie nu meemaken?! Je kindje moeten afgeven moet het ergste zijn wat je als ouder kan meemaken. Het gemis valt niet te omschrijven.
Die lieve glimlach die emily-grace altijd had moeten jullie nu missen;probeer uit die herinnering kracht te halen en verder te gaan.
Veel sterkte!

Gepost door: Nathalie en Dario | 30-08-08

nog steeds geen woorden hoi kathleen en familie.
Nog steeds kan ik de woorden niet vinden wat ik moet schrijven. Telkens denk ik oh dit of dat, maar dan weer de twijfel. Gewoon het gevoel van het niet in woorden kunnen uitbrengen wat er door m'n hoofd gaat als ik aan jullie denk. We weten wat voor rot ziekte het is en wat het met iemand kan doen. maar zo'n klein meisje heeft de wereld niks misdaan en dan dit. Er zijn geen woorden voor.
Ik vergeet nooit de dag dat we naast elkaar lagen op 3k6, thijn voor z'n lumbale en jullie nog steeds wachtend. Gelukkig kenden wij elkaar en gaven elkaar wat afleiding om de lange dagen door te brengen. helaas was het contact maar kort omdat wij de volgende ochtend al naar huis mochten,en helaas zullen er weinig gesprekken meer volgen. Maar toch zitten jullie diep in mijn hart en zal jullie dan ook nooit vergeten.
Ik wens jullie dan ook heel veel liefde en kracht om dit een plekje te kunnen geven.
Vele groetjes Anja

Gepost door: anja | 30-08-08

de wereld staat stil... konden jullie hem maar terug draaien, niet?
sterkte

Gepost door: moekemama | 31-08-08

Eerste schooldag Katleen is nu de eerste schooldag vandaag, de twee andere kindjes naar school, nu komt ge voor tmoment te staan, nu bent u alene maar Emelyke is wel bij U, ik wens u vele sterkte en moed toe voor die eerste dag dat ge moet doorbrengen op zijn eentje.

Liefs van Suzanne

Gepost door: suzanne | 01-09-08

het zal vadaag inderdaad wel weer zo een zware dag worden. De andere kids naar school en dan alleen in het huis.....
Emily-Grace zal inderdaad bij je zijn, want in ieder van ons hart blijft ze bestaan.

Ashley en co

Gepost door: wendy | 01-09-08

we wensen jullie héél erg veel sterkte en de kracht om samen door te gaan en al jullie liefde aan elkaar en de kinderen te geven!

Gepost door: calamity jane | 01-09-08

knuffel uit Brugge Vandaag moest ik aan jou en je man denken.
Een eerste schooldag. Het zal een spannende dag worden voor de kindjes, maar o zo moeilijk voor jullie. Ik kom jullie een knuffel geven vanuit Brugge, en hoop dat je Emily Grace bij jullie in de buurt voelt. Ik wou dat ik kon toveren. Kon ik het maar...

Liefes,
inge

Gepost door: Inge | 01-09-08

Lieve Kathleen, Francois, Angelo, Guillaume,Catharina en Emily-Grace,

Vannacht droomde ik weer van onze Rytse. Hij was samen met andere kindjes aan het spelen (fietsen) en had het ontzettend naar zijn zin. Hij was blij van ons te zien, gaf ons een dikke knuffel en ging dan weer verder aan zijn spel. Hij is bij ons, voor altijd, alleen niet tastbaar en dat is wat we zo ontzettend missen en wat bij momenten, en zeker dagen als vandaag, ook zo verdomd pijnlijk is. Maar ik weet zeker dat die dromen ook werkelijkheid zijn. Hij heeft het goed, is zorgeloos, speelt en blijft steeds met ons verbonden. Enkel het lijfje is weg, het zieltje blijft.
Ook Emily-Grace blijft voor altijd jullie kleine prinses, en dat weet ze ook. Ze zal vandaag extra dicht bij mama geweest zijn omdat ze weet dat je haar zo nodig had.

Lieve mensen, woorden voor wat ik wil duidelijk maken zijn er niet. Vanuit Heule geef ik jullie alle 6 een warme, hartelijke knuffel. Kathleen, als je het goed vindt bel ik in de loop van volgende week eens.

Liefs,

Els, trotse mama van *Rytse, die vandaag het eerste leerjaar zou aanvatten.

Gepost door: Els, mama van *Rytse | 01-09-08

eerste schooldag Kathleen, François, Angelo en Catharina,
De hele dag heb ik aan jullie gedacht. Hoe moeilijk jullie het zullen hebben vandaag. Alle kindjes zien spelen in school... dat moet lastig zijn. Wellicht beelden die jullie van Emily-grace'ke nooit zullen hebben. Laat de mooie beelden van jullie prinsesje, die je had gedurende de mooie maanden van haar korte leventje, overheersen. Nu moeten jullie er zijn voor Catharina en Angelo. Ze zullen zeker hun best doen op school! Daar zal Emily-grace'ke wel over waken.
Ik weet het, het is voor jullie een zeer zware tijd maar jullie moeten verder voor de andere kindjes. Probeer jullie lach voor hen terug te vinden. Dat zou Emily-grace'ke ook gewild hebben. Probeer samen opnieuw mooie momenten te creëren. Ik weet het, daar zal wel wat tijd moeten overgaan. Konden we jullie maar helpen...
Kom deze week gerust eens langs Kathleen,alleen thuis zitten is niet goed.
dikke knuffel aan jullie allen
Katrien

Gepost door: Katrien N | 01-09-08

... ook mijn gedachten zijn vandaag héél vaak naar jullie gegaan. sedert ik dit blogje ben beginnen lezen dwalen mijn gedachten héél vaak weg ,maar vandaag was het nog meer.
hoe moeten jullie je nu voelen?
ik zou zo graag zoveel schrijven, maar het is zo moelijk de juiste woorden te vinden, mischien bestaan die gewoonweg niet!
ik hoop zo dat de tijd raad brengt, dat het verdriet een beetje slijt en dat jullie beetje bij beetje, stap voor stap terug wat levensvreugde vinden met behulp van jullie 2 lieve schatten en jullie 2 sterretjes aan de hemel...wat kan ik meer zeggen...een dikke knuffel , caro

Gepost door: caro | 01-09-08

wat een moeilijke tijden voor jou en jou en je gezin.
Heel veel sterkte, Emily-Grace kijkt jullie toe.
In jullie hart leeft ze verder en dat zal altijd zo blijven. Je ziet ze niet maar je voelt haar wel. Liefs Viv

Gepost door: viv | 02-09-08

Wij voelen met jullie Wij wensen jullie heel veel sterkte en kracht.
Marina en co.
www.bloggen.be/darleen_dagboek

Gepost door: Marina | 03-09-08

Met verstomming heb ik het droevige nieuws gelezen.Wij zijn met ons dochtertje Lena ook op 3K6 verbleven tot maart 2008.We hebben niet echt veel contact gehad met mekaar.Maar we kunnen ons wel voorstellen wat zoiets met een mens kan doen! we wensen jullie enorm veel sterkte om deze zware periode door te geraken. Heel veel liefs,
mama Nathalie

Gepost door: Lena | 03-09-08

Veel sterkte voor gans jullie gezin

Gepost door: Els | 03-09-08

Hallootjes Het moet ondraaglijk zijn ... zulke pijn slijt niet volgens mij ... ik kan jullie alleen maar veel sterkte wensen en ik vind je enorm moedig dat je hier blijft schrijven!!!

Ik denk dat er hier veel mensen jullie dochtertje in hun hart hebben gesloten en nooit meer zullen vergeten!

Knuffel x

Gepost door: Vrouwtjelief | 03-09-08

Ik ken jullie niet, kende jullie dochter niet...maar het doet me zo huilen, hoe jullie zomaar jullie kindje zijn kwijtgeraakt. ondertussen zijn jullie ruim 2 jaar verder en ik zie dat u nog steeds een dagboek bijhoud voor jullie kleine meid, respect daarvoor. Ongelofelijk vedrietig maar tegelijk zo mooi, de woorden die u achterlaat voor jullie kleine meisje die veel te vroeg is gegaan..Heel veel respect van deze kant voor de ouders die hun kindje moeten laten gaan en o zoveel moeite (moeten) doen om verder te gaan. Heel veel liefs...

Gepost door: Meryem | 14-02-11

De commentaren zijn gesloten.