24-07-08

wat een dagje

Gisteren was het voor ons allemaal weer een lastige dag, de dr wilden weten hoe het kwam dat ik mij zo ellendig voelde, had ik ergens pijn dan,
mijn méméétje kwam in de voormiddag mama afwisselen en toen mijn mama thuis was wou ze weten hoe het met mijn bloedje was, of we eventueel konden kuren.
De prof zou terug bellen na een half uurtje wat zij was bezig met een consultatie,
ondertussen vertrokken mama en papa samen mijn zusje naar de zee, net aan de zee aangekomen ging de telefoon, de prof wou onderzoeken waarom mijn bloedje zich niet goed herstelde na de laatste chemokuur, het vermoeden bestond dat er neuroblastoomcellen waren teruggekeerd in het beenmerg, ik zou terug een beenmergpunctie krijgen, misschien heb ik wel pijn in mijn botjes (maar dat kan ik mijn mama en papa niet vertellen hé)
dan zal er een nog zwaardere chemo worden gegeven, Daar stonden zij dan aan de zee, de tranen vloeiden,gelukkig had mama een zonnebril aan dan kon ze de traantjes nog verstoppen, mama had er niet aan gedacht dat ze daar heel veel buggy's zou zien met kindjes die dezelfde leeftijd hebben als ik,

(mama schrijft ): ik heb mijn schatje enorm gemist toen we gingen wandelen aan de zee, dan zie je alle kindjes mooi spelen in het zand (dat mag ons kleine meisje niet) , ijsjes eten (doet ze ook niet meer), mama of papa dragen hen ,of zitten de kindjes te knuffelen op een terrasje, dan mis ik toch heel erg mijn kleine meisje, dat zij dan daar in dat piepkleine kamertje ligt, terwijl het vakantie is en mooi weer word , (dan denk ik ook vaak aan alle lieve ouders die reeds een kind(je) verloren hebben, hoe zwaar dit voor hen is en dan hoop ik heel erg dat we dat nooit hoeven mee te maken, want soms ben ik daar diep vanbinnen ontzettend bang voor.

Ik hoor jullie allemaal denken, kop op , moed houden hé, en tis waar dat moeten we doen voor dat lieve kleine meisje,en ik weet het wel , ze is zeker niet alleen, zoveel kindjes moeten vechten , vechten om te genezen, en wij moeten hen steunen, en daarbij helpen, samen komen we er wel,

Gisteren werd ook gestart met een 24-uur urine collect omdat het neuroblastoom stoffen afgeeft die dan gemeten worden in de urine, en zo kunnen de dr deze vergelijken met de onderzoeken van eind juni, zo zien ze of het neuroblastoom terug activer is of er daar iets aan de hand is,

De prof heeft gisteren iets na 18h  nog opgebeld , zoals beloofd om te uitslag van de beenmergpunctie mee te geven, op zich zag het er eigenlijk niet echt verontrustend uit, wel hebben ze drie groepjes aangetast beenmerg gevonden, maar ze konden nog niet vergelijken in hoevere dat meer of minder was met de vorige testen, daarom die urine collect

Ik weet dat er al heel veel kaarsjes werden aangestoken, voor ons kleine lieve meisje, blijven meeduimen hé, iedereen
ik hou jullie op de hoogte

Veel liefs mama van emily-grace

06:12 Gepost door kat weedaege in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

kaarsje lieve kleine meid, voor ik vertrek naar mijn werk kom ik nog even lezen hoe het met je gaat... Maar blijkbaar niet zo goed hé. Mama en papa inderdaad het is moeilijk om de moed erin te houden wij staan tenslotte langs de zijlijn toe te kijken hoe ons kinderen vechten, pijn hebben, prikken doorstaan... Jullie uitstapje zal inderdaad niet zo leuk geweest zijn al die mensen, spelende kinderen en jullie meid in Gent... Maar weet dat we aan jullie denken straks zal ik nog een kaarsje gaan aansteken en hopen (want dat is het enige wat we kunnen) dat alles inorde komt, De angst die we hebben is verschrikkelijk de angst om ons kind te verliezen... Ik zou willen zeggen jullie meid is sterk (dat is ze ook) ze slaat er zich wel doorheen. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat dit waarheid is, [b]ze is een vechter[b]

Ashley en co

Gepost door: wendy | 24-07-08

Lieve Emily-Grace,
Lieve mama van Emily-Grace,
ik duim voor jullie! Van hier tot aan de zon (die vandaag eindelijk eens van de partij is ) en terug!
Heel veel dikke knuffels,
Henny

Gepost door: Henny | 24-07-08

Hoikes daar,

wat een nieuws zeg. Wij gaan hier alvast meeduimen hoor.
Ik zou zeggen (en dit is idd gemakkelijker gezegd dan gedaan): HOU DE MOED ER IN!!! Weet dat je er niet alleen voor staat. Er zijn mensen om jullie heen die om jullie geven en vaak aan jullie denken.

Veel moed en sterkte!!!

Jonas & co

Gepost door: Jonas & co | 24-07-08

Zeker Blijven we duimen ,heb kippevel van het lezen alleen al.Maar inderdaad de moed niet opgeven en kop op het kleintje heeft jullie heel hard nodig.Groetjes moetje

Gepost door: moetje | 24-07-08

De commentaren zijn gesloten.